روی مثلث کنار عرضه‌های مشمول نرخ استاندارد (به تفکیک امارت) کلیک کنید تا آن یک خط به خانه‌های 1a تا 1g باز شود.

قاعدهٔ FTA برای اینکه یک عرضه به کدام امارت تعلق دارد این است: برای کسب‌وکاری که در امارات مقر دارد، امارتِ مقر ثابتی است که بیشترین ارتباط را با آن عرضه دارد. برای کسب‌وکاری که اینجا مستقر نیست، امارتی است که عرضه در آن دریافت شده است.

Odoone این را از امارت (state) ثبت‌شده روی طرف‌حساب مشتری استخراج می‌کند. اگر مشتری امارتی نداشته باشد، مبلغ به امارت پیش‌فرض (Default Emirate) درس ۳ می‌افتد.

نتیجهٔ این موضوع، رایج‌ترین گلایه دربارهٔ این گزارش است: همهٔ عرضه‌های مشمول نرخ استاندارد در یک خانه می‌نشینند. این تقریباً هیچ‌گاه ایراد گزارش نیست. یعنی طرف‌حساب‌های مشتری شما امارت ندارند و هر مبلغ به امارت پیش‌فرض برمی‌گردد.

راه‌حل، اصلاح داده است، به همین ترتیب:

1. امارت (استان) را روی طرف‌حساب‌های مشتری تنظیم کنید. تعمیر واقعی همین است.
2. امارت پیش‌فرض درست را در تنظیمات مالیاتی امارات (UAE Tax Settings) انتخاب کنید تا عرضه‌هایی که واقعاً قابل تشخیص نیستند جایی قابل دفاع بنشینند.
3. نگاشت امارت‌ها (Emirate Mapping) را مرور کنید تا مطمئن شوید هر امارت به خانهٔ خودش اشاره می‌کند.

روی دمو می‌توانید کارکردش را ببینید: سه امارت مقدار دارند و چهار امارت روی صفر نشسته‌اند، چون Gulf Fittings فقط در ابوظبی، دبی و شارجه مشتری دارد.