این درس به پرتکرارترین پرسش نخستین ماه کاری‌تان پاسخ می‌دهد: چرا آن صورت‌حساب به صورت‌حساب الکترونیکی تبدیل نشد؟

الزام. الزام، عرضه‌های میان کسب‌وکارها را در بر می‌گیرد و معاملات با مصرف‌کننده فعلاً بیرون از این نظام می‌مانند. دورهٔ 3.1 سند قانونی و استثناها را می‌دهد و به واژهٔ «فعلاً» وزن درستش را می‌بخشد. کاری که بر عهدهٔ نرم‌افزار شماست کشیدن همین خط روی تک‌تک صورت‌حساب‌هاست، بی‌آنکه از او پرسیده شود، و کشیدن آن به یک شکل در هر بار.

مدل ذهنی. چهار شرط، و هر چهار باید برقرار باشند. سند وقتی در دامنه است که صورت‌حساب یا برگهٔ اعتباری مشتریِ ثبت‌شده باشد، به واحد AED، برای طرف حساب اماراتیِ خارج‌نشده از دامنه، و روی قالب PINT AE. نقض هر یک از آن‌ها صورت‌حساب عادی به شما می‌دهد — بدون XML، بدون رکورد سند صورت‌حساب الکترونیکی، و بدون چیزی برای ارسال.

مسیر کلیک برای خروج از دامنه. مخاطب را باز کنید و Out of E-Invoicing Scope را علامت بزنید. از آن پس صورت‌حساب‌های آنان به‌کلی از تولید و ارسال PINT AE صرف‌نظر می‌کنند. این کادر همان جایی است که یک تصمیم آگاهانه ثبت می‌شود — مصرف‌کنندگان و هرکسی که واقعاً بیرون الزام است — تا صورت‌حساب خارج از دامنه انتخابی باشد که کسی روی رکورد یک مخاطب گرفته است، نه اتفاقی که هیچ‌کس نمی‌تواند ردش را بگیرد.

مثال عملی. یک سه‌شنبه در Marina Ridge شش صورت‌حساب پیش از ظهر ثبت می‌شود. سه تا از آن‌ها صورت‌حساب الکترونیکی می‌شوند و سه تا نمی‌شوند، و هر کدام از آن سه تا دلیل متفاوتی دارد.

حالت خطا، و این یکی بی‌صداست. خارج‌بودن از دامنه خطا نیست. نه هشداری هست، نه نوار قرمزی، نه رکورد سندی — صورت‌حساب دقیقاً همان‌گونه رفتار می‌کند که صورت‌حساب‌ها پارسال رفتار می‌کردند، و این برای مشتری گذری دقیقاً همان چیزی است که می‌خواهید و برای یک فروش واقعی B2B دقیقاً همان چیزی که نمی‌خواهید. موردی که مردم را غافلگیر می‌کند مخاطبی است بدون کشور: طرف حساب به قالب PINT AE نگاشت نمی‌شود، پس صورت‌حساب به‌جای ناموفق‌شدن در اعتبارسنجی، بی‌صدا از دامنه بیرون می‌افتد. پیش از آغاز به کار، بررسی کنید چه چیزی باید در دامنه باشد و نیست. پس از آغاز به کار، هر ماهی را که شمار اسناد در دامنه در آن افت می‌کند یک پرسش داده‌ای بدانید، نه یک پرسش فروش.