چه چیزی در میان است. دو شمارهٔ ثبت روی فاکتور مالیاتی اماراتی می‌نشینند و از دو رکورد متفاوت می‌آیند. شمارهٔ شما ویژگی شرکت شماست. شمارهٔ مشتری ویژگی مخاطب اوست. بسته هر دو را چاپ می‌کند و هرجا چیزی ذخیره نشده باشد چیزی چاپ نمی‌کند؛ این رفتار درست است و در ضمن دلیل آن است که چاپ اول اغلب ناتمام به‌نظر می‌رسد.

مدل ذهنی. برای چاپ هیچ پیکربندی‌ای لازم نیست — بسته را نصب کنید و فرم‌ها کار می‌کنند. این آن‌قدر کم پیش می‌آید که ارزش دارد صریح گفته شود. با این حال دو چیز پیش از رسیدن هر مستندی به دست مشتری ارزش تنظیم‌کردن دارند، و نخستین آن‌ها TRN خودتان است؛ TRN همان شمارهٔ ثبت مالیاتی است که سازمان فدرال مالیات امارات (FTA) — نهاد فدرالی که مالیات بر ارزش افزوده و مالیات شرکتی را در امارات اداره می‌کند — به یک کسب‌وکار ثبت‌شده نزد خود می‌دهد. فاکتور مالیاتی آن را چاپ می‌کند و بدون آن، این فیلد به‌سادگی خالی می‌ماند.

کجا را نگاه کنید. TRN خودتان را در تنظیمات ← شرکت‌ها (Settings → Companies) یا در پیکربندی مالیاتی امارات ثبت کنید؛ هر دو جا آن را نگه می‌دارند. TRN مشتری را روی مخاطب او در فیلد Tax ID / VAT ثبت کنید. هر دو رکوردهایی عادی‌اند که تیم شما همین حالا هم نگهداری‌شان می‌کند، و هیچ‌کدام تنظیمی پنهان‌شده درون بستهٔ چاپ نیستند.

مثال عملی. فاکتوری را در نظر بگیرید که در دو درس بعدی دوباره به آن برمی‌گردیم: سه سطر برای یک مشتری اماراتی، AED 40,000 کالای مشمول نرخ استاندارد 5%، AED 25,000 عرضهٔ با نرخ صفر و AED 10,000 عرضهٔ معاف. چاپ‌شده روی فاکتور مالیاتی FTA و با هر دو TRN در جای خود، سربرگ نام شرکت و TRN شما را دارد، بخش مشتری نام و TRN او را دارد، و جمع‌ها AED 75,000 خالص، AED 2,000 مالیات و AED 77,000 قابل پرداخت را نشان می‌دهند. همان فاکتور را با فیلد خالیِ Tax ID / VAT مشتری چاپ کنید و هر یک از آن ارقام دقیقاً همان است — حساب‌وکتاب هرگز مشکل نبوده. یک فیلد خالی است، و همان فیلدی است که می‌گوید فاکتور به نام چه کسی صادر شده است.

حالت خطا. فاکتور مالیاتی TRN را نشان نمی‌دهد. TRN شرکت را ثبت کنید و TRN مشتری را روی مخاطب او در Tax ID / VAT. جای سومی برای نگاه‌کردن نیست و چیزی هم برای روشن‌کردن وجود ندارد: TRN خالی روی این فرم همیشه یعنی فیلد TRN خالی روی رکوردی پشت آن. رکورد را درست کنید، دوباره چاپ کنید، فیلد پر می‌شود.

ایده‌ای که با خود می‌برید: فرم پنجره‌ای است رو به داده‌های شما. هر چه را خالی چاپ می‌کند، جایی پشت آن خالی است.