فهرست مرجعی است که بسیار بیشتر از آنکه ویرایشش کنید می‌خوانیدش. از پیش بارگذاری‌شده عرضه می‌شود و پیکربندی نمی‌خواهد — تنها راه‌اندازی‌ای که این ماژول از شما می‌خواهد همان چند مقدار دفتر ثبت برای شرکت خودتان است، و آن‌ها در درس ۴ می‌آیند. اول فهرست را بخوانید، چون به پرسشی پاسخ می‌دهد که آدم‌ها را یک بعدازظهر در پایگاه داده می‌چرخاند: این شماره چیست، و کجا زندگی می‌کند.

مدل ذهنی: چهار چیزی که یک ردیف به شما می‌گوید. هر ردیف مرجع صادرکنندهٔ شناسه را نام می‌برد، دارندهٔ آن را — شرکت، طرف حساب یا کارمند — قالب منتشرشده‌اش را در صورت وجود، و مبنای قانونی‌اش را. بیشتر ردیف‌ها به فیلدی اشاره می‌کنند که مجموعه از پیش مقدار را در آن ذخیره می‌کند، و برای آن ردیف‌ها فهرست خودش هیچ‌چیز ذخیره نمی‌کند. این یک نقشه است، و نقشه رونوشت سرزمین نیست.

مسیر کلیک. ‏تنظیمات › حسابداری › پیکربندی › United Arab Emirates › Identifier Catalog را باز کنید. از همان‌جا بر پایهٔ مرجع، دارنده یا نوع ذخیره‌سازی پالایش یا گروه‌بندی کنید. گروه‌بندی بر پایهٔ دارنده به «چه چیزی به رکورد کارمند مربوط است» پاسخ می‌دهد، گروه‌بندی بر پایهٔ نوع ذخیره‌سازی به «چه چیزی را باید خودم وارد کنم»، و گروه‌بندی بر پایهٔ مرجع فهرستی به شما می‌دهد که با خود به جلسه با همان مرجع ببرید.

آنچه یک شرکت معمول اماراتی دارد. جدول زیر یک قرائت از فهرست است، نه جایگزین آن. ستون آخر همان است که باید اول خوانده شود — همان تفاوت میان مقداری که اینجا وارد می‌کنید و مقداری که برای ویرایشش جای دیگری می‌روید، و درس ۳ تماماً به همین ستون می‌پردازد.

فهرست بیش از آن مستند می‌کند که در یک جدول بگنجد، و هرجا راهنماها مرجع صادرکننده را نام نبرده باشند خودِ ردیف آن را نام می‌برد — و به همین دلیل ردیف، نه این صفحه، چیزی است که باید به آن اعتماد کرد. دو شناسه هنگام خواندن ارزش توجه دارند. پروانهٔ تجاری و کدهای کارفرما در سامانهٔ حمایت از دستمزد شناسه‌های شرکتی‌اند و راهنماها آن‌ها را تنها به‌عنوان نمونه‌ای از آنچه هرگز نباید روی رکورد کارمند پیشنهاد شود نام می‌برند؛ همچنین معرفی خود ماژول کد گمرکی را در میان شناسه‌های شرکتی مبتنی‌بر دفتر ثبت می‌آورد در حالی که بخش کاربرد و پرسش‌های متداول از شمارهٔ ثبت گمرکی سخن می‌گویند، پس نوع را از روی ردیف فهرستی که پیش رویتان است انتخاب کنید نه از حافظه.

بیشتر ردیف‌ها هیچ قالبی ندارند، و این یک تصمیم است. بیشتر شناسه‌های اماراتی هیچ تعداد رقم، پیشوند یا رقم کنترلی رسماً منتشرشده‌ای ندارند. به‌جای حدس زدن یکی و به‌خطر انداختن رد شمارهٔ واقعی صادرشده از سوی دولت برای مشتری، آن ردیف‌ها فقط با متن راهنمای توصیفی عرضه می‌شوند. قالب خالی را «چیز رسمی‌ای برای الزام وجود ندارد» بخوانید، نه «کسی ردیف را تمام نکرده» — اعتبارسنجی‌ای که برای دقیق به نظر رسیدن ابداع شود، روزی سندی را رد می‌کند که خود دولت صادر کرده است.

مثال عملی. مشاور Marina Ridge Trading LLC فهرست را بر پایهٔ مرجع گروه‌بندی می‌کند و در ده دقیقه آن را برای مدیر مالی می‌خواند: ردیف‌های هیئت مالیات فدرال، ردیف EIDA، ردیف‌های GPSSA، و ردیف گمرک. معلوم می‌شود دو شماره که شرکت در یک صفحه‌گسترده نگه می‌داشت از همان اول در سیستم فیلد داشته‌اند. صفحه‌گسترده در پایان جلسه حذف می‌شود، و بازده واقعی این ماژول همین است.

حالت خطا. ‏«منوی Identifier Catalog را نمی‌بینم.» به گروه UAE Identifiers / User یا Manager نیاز دارید؛ از یک مدیر بخواهید آن را بدهد. هیچ ایرادی در نصب نیست، و درس ۶ دقیقاً می‌گوید کدام گروه چه چیزی می‌دهد.